*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > ره نامه 


ره نامه شماره خبر: ٣٩٣٧٨٦ ١٠:٢٧ - 1396/06/14   حقوق علم و معلمابو جعفر، محمدبن على‌بن ابراهیم معروف به ابن ابى‌جمهور احسایى ارسال به دوست نسخه چاپي


حقوق علم و معلمابو جعفر، محمدبن على‌بن ابراهیم معروف به ابن ابى‌جمهور احسایى

حقوق علم و معلم


بر تو باد به ارج نهادن علم ومدام در خدمت او بودن. مباد زلال علم را با طمع و سهل انگارى، آلوده سازى؛ زیرا این حالات، گستاخى و بى‌حرمتى بر دانش است. ...

 


بر تو باد به ارج نهادن علم ومدام در خدمت او بودن. مباد زلال علم را با طمع و سهل انگارى، آلوده سازى؛ زیرا این حالات، گستاخى و بىحرمتى بر دانش است.

برخى عارفان گفته‏اند: «العلم من شرطه لمن خدمه أن یجعل الناس کلهم خدمه و اوجب صونه علیه کما یصون من عاش، عرضه و دمه» از شرایط فراگیرى و خدمت به دانش، آن است که همه مردم را به نوکرى علم بدارد. صیانت علم را بر خویش فرض شمارد همانطور که خون و آبروى معاشران و خانواده خویش را پاس مىدارد.

پس اى برادر! با تمام توان علم را پاسدار و مکانتش را با به کارگیرى آن در فهم دین، حفظ کن. برتو باد به تلاش بىامان در فراگیرى آن. در جهت تکمیل علم، از پرسش، هیچ گاه، ملول مشو. تنها بر ثبت علوم در کتابها اطمینان مکن؛ زیرا کتاب پاسبانى تباهکننده است، چنانکه گفته‏اند: «لا تفر حن بجمع العلم فى کتب فان للکتب آفات تفرقهاالنار تحرقها و الماء یغرقهاو اللبث‏یمزقها و اللص یسرقها» به گردآورى دانش در کتابها، شادمان مباش؛ زیرا کتاب را آفاتى است دانش بر باد ده. آتش آنرا مىسوزاند، آب غرقش مىکند، گذشت زمان فرسوده و پاره‏اش مىکند و دزد آنرا مىبرد. وقتى خداوند، به تو این نعمت را عنایت کرد و به دستیابى این فضیلت و برترى، انعام نمود، همراه این دانش تقواى او بدار و از حرامهاى او، دورى کن. زیرا آلوده شدن به گناهان، نعمت را زایل سازد. چه نیکو سروده است: «اذا کنت فى نعمة فارعها فان المعاصى تزیل النعم ‏و داوم علیها بشکر الاله‏ فان الاله شدید النقم‏» هنگامى که نعمتى به تو روى آورد، پاسش دار. همانا گناهان و نافرمانیها آنرا زایل مىکند. آن نعمت را با شکر معبود جاودان کن. البته خداوند تلافى کننده سختى است.

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود: «أدم الطهارة یدم علیک الرزق». بر تهذیب و طهارت نفست مداومت کن، تا روزیهاى مادى و معنوىات پایدار ماند. سفارش مىکنم تو را بر پاس داشتن حقوق استاد و معلمت. نخست باید بدانى، او، راهنما، هادى و مرشد و فراخواننده تو، به علم و دانش است. بلکه او، هدایت و سازندگى تو را هم خویش کرد. او، کسى است که رنجهاى تن فرسایى را براى راهنمایى تو به جان خرید تا تو از روى تحقیق و بصیرت، به راه حق رهنمون شدن و اهل هدایت و صاحب توفیق گشتى پس او، پدر حقیقى، استاد معنوى و نعمت بخش تو پس از خداست.

 بنابراین، با تمام توان حق اورا پاس بدار و از او به بزرگى بین مردم یاد کن. در احترام و ستایش او بکوش، تا از جرم عظیم عاق پدر معنوى و ناسپاسىاش در امان مانى. دستورات او را فرمان بر، زیرا سید عالمیان پیامبر کرام صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم ، فرمود: «من علم شخصاً مسألة، ملک رقه. فقیل له: أیبیعه؟ قال لا، و لکن یأمره و ینهاه». هر که شخصى را یک مطلب بیاموزد، در حقیقت مالک او شود. پرسیدم: یعنى مىتواند او را بفروشد؟ پاسخ داد: نه. حق امر و نهى نسبت به او پیدا مىکند. باید از او حکم و دستور بخواهد، چون شاگرد، مأمور به فرمانبردارى استاد خویش است.

درباره مواظبت بر حقوق استاد و چگونگى آن، آمده است: وقتى وارد مجلسى که او حضور دارد، شدى، سلام کن و از او احترام خاصى به عمل آور. در پایین پاى مجلس او بنشین و حضور او را بزرگ شمار. در حضور او با دیگرى مشورت مکن. صدایت بلندتر از صداى او نباشد. مواظب باش در حضور تو، هیچ کس غیبت او نکند. وقتى پرسش مطرح مىشود، پیش از استاد، پاسخ مگو. با تمام رو به او توجه کن. به حرفهایش نیک گوش بدار و به درستى گفته‏هاى او معتقد باش. در حضور مردم، سخنش را رد مکن و هنگام خستگى و بىحوصلگى زیاد سؤال مکن. با دشمنان او، همراه مشو و دوستان او را دشمن مدار. وقتى پرسشى مىکنى و او پاسخ نمى دهد، تکرار مکن. چون‏ مریض شد به عیادتش، شتاب کن. هنگامى که غایب مىشود از حال او پرسوجو کن. هنگامى که به دیدار یار شتافت، بر جنازه او حاضر شو. چون چنین کردى، خداوند قصد تو را، از استفاده از محضر او، براى تقرب به خدا و جلب خوشنودى حق، مىداند. ولى اگر رفتارت با استاد چنین نبود، سزاوار آنى که خداوند دانش و شرف را از تو بگیرد. این وصیت من به توست. به خدا مىسپارمت. او، مرا بس است و بهترین وکیل مىباشد.

مجله حوزه شماره55

 

 

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA


خروج




جمعه ٢٤ آبان ١٣٩٨
جستجوی وب
کانال تلگرام
با افق حوزه به روز باشید
با
کانال تلگرام