*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


اخلاق در حوزه, اخلاق در حوزه شماره خبر: ٤١٣٣٠٩ ١٤:٢٠ - 1399/04/14   راز همه بدبختی‌های بشر!-حضرت آیت‌الله علوی گرگانیدرس اخلاق شماره 628 ارسال به دوست نسخه چاپي


راز همه بدبختی‌های بشر!-حضرت آیت‌الله علوی گرگانیدرس اخلاق شماره 628

راز همه بدبختی‌های بشر!-حضرت آیت‌الله علوی گرگانی


حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم خطاب به ابوذر غفاری می‌فرمایند: یا أبا ذرٍّ، یقولُ اللّه ُ جلَّ ثَناؤهُ: و عِزَّتی و جَلالی، لا یُؤْثِرُ عَبْدی هَوایَ على هَواهُ إلاّ جَعَلتُ غِناهُ فی نَفسِهِ و هُمومَهُ فی آخِرَتِهِ و ضَمَّنْتُ السّماواتِ و الأرضَ رِزقَهُ و کَفَفْتُ علَیهِ ضَیْعَتَهُ و کُنتُ لَه مِن وراءِ تِجارةِ کُلِّ تاجرٍ .(بحار الأنوار / 77/87/3)...

ای ابوذر! خدای تبارک و تعالی میفرماید بهعزت و جلالم سوگند! بنده من خواسته مرا بر خواسته خود مقدم نمیدارد؛ مگر اینکه من او را در مکنون جانش بینیاز میکنم (بینیازیاش را در باطنش قرار میدهم) و چنان میکنم که اندیشهها و همّ او مصروف امور اخروی او شود و آسمانها و زمین را ضامن روزی او میگردانم و درآمد و حرفه او را نگهداری میکنم و من برای او خواهم بود، فراسو و برتر از تجارت هر بازرگانی.

هنگامی که انسان خواسته خدا را بر خواستههای نفسانیاش مقدم بدارد، خداوند به او یک آرامش معنوی عطا میکند و نفس آرام میشود. میدانید که تمام بدبختیهای انسان در این است که نفس آرام نمیگیرد و همیشه اضطراب و وحشت دارد. همین باعث آزار انسان میشود. آرامش نفس و مستغنی دانستن خود، نعمت بسیار خوبی است. خداوند میفرماید: او را محتاج و نیازمند مردم نمیکنم.

آنگاه حضرت علیه السلام فرمودند: «و همومه فی آخرته» خدا میفرماید: همّ او را در آخرت قرار میدهم، معلوم میشود که توجه به آخرت مطلوب است و حال آنکه متأسفانه همّ انسانها دنیاست؛ دنیا آنها را مشغول کرده است و ما هیچگاه فکر نمیکنیم که عاقبت ما چه میشود؟ در قبر و فردای قیامت چه خواهد شد؟ وضعیتمان چگونه خواهد بود؟ کمتر شنیده شده که کسی بگوید: من دیشب خوابم نبرده است؛ زیرا درباره قیامت و قبر و حشر و نشر و بهشت و جهنم فکر میکردم؛ بلکه بیشتر بیخوابیها، اضطراب و مریضیها بهخاطر فکر دنیوی است که وضع زندگی و معیشت ما چه خواهد شد؟ یعنی نوع سرگرمی ما با دنیاست؛ اما کسی که خواست خدا را مقدم بدارد، خدا، همّ او را برای آخرتش قرار میدهد که این ذخیره ثواب است.

و ضَمَّنْتُ السّماواتِ و الأرضَ رِزقَهُ؛ زمین و آسمان روزی او را تضمین میکند.

در واقع خداوند رزق و روزی او را ضمانت میکند که غصه نخورد. هر کس خدا را داشته باشد، همه چیز دارد. چه بسیار شده که انسان درباره کاری فکر کرده که به ضررش است؛ اما خداوند خواسته که به نفعش باشد یا دشمن خواسته به آدم ضرر بزند؛ اما قضیه برعکس شده و به خودش ضربه زده است. این دست غیبی حضرت احدیت است که کمک میکند و همان امداد غیبی است. بنابراین خداوند نمیگذارد، چنین بندهای از نظر روزی در سختی باشد.

و کففت علیه ضیقه؛ من تنگی معایش او را کفایت میکنم. خداوند نمیگذارد در تنگی قرار بگیرد و اگر ناراحتی داشته باشد، خدا مراقب او هست. تعبیر «ضیق» تنها بهمعنای تنگی معایش نیست؛ بلکه جامعتر است. ممکن است کسی از لحاظ مالی وضعیت خوبی داشته باشد؛ اما از لحاظ اجتماعی در شرایط سختی باشد؛ شاهد بر این مدعا مثلاً حضرت قمر بنیهاشم علیه السلام در عاشورا به امام حسین علیه السلام عرض کرد: «ضاق لیالصدر» یا بعضی از مخدرات آن حضرت به ایشان عرضه داشتند: «ضاق لیالصدر» در این جاست که خداوند میفرماید: من او را کفایت میکنم و نمیگذارم در فشارهای اجتماعی قرار بگیرد. او را کمک کرده و آنچنان نجات میدهم که خودش نیز متحیر بماند. به هر حال شرط همه این الطاف و عنایات خدا این است که او را اطاعت نموده و خواست او را بر خواست خود مقدم بداریم.

و کُنتُ لَه مِن وراءِ تِجارةِ کُلِّ تاجرٍ؛ من در پشت سر هر تجارتی که میکند، با او هستم.

و شاید مراد از «کل تاجر»، افراد نباشد؛ بلکه خودش هر برنامهای که برای زندگی دارد و یا هر تجارتی که میخواهد بکند با او هستم؛ یعنی به تجارت او و مال او برکت و خیر میدهد تا زندگی او تأمین شود. آری اگر انسان تقوا داشته باشد و یک حرکتی کند، خداوند چند برابرش را به او میدهد. اگر انسان فکر روزی خود را نکند؛ بلکه خدا را در نظر داشته باشد، همانطور که مرگ انسان را میگیرد «و لو کنتم فی بروج مشیده»؛ اگرچه در برجهای مستحکم باشید، روزی هم به سراغش میآید. روایت است که مرگ کسی فرا نمیرسد، مگر اینکه اول روزیش تمام میشود. روزی آن قدر مهم است که خداوند قسم خورده «فو رب السماء و الارض انه لحق مثل ما انکم تنطقون» بهحق پروردگار آسمان و زمین قسم که روزی رساندن به شما حق است مثل آنکه دارید سخن میگویید؛ فلذا فرمودند: «یا اباذر! لو ان ابنآدم فر من رزقه کما یفر من الموت لادرکه رزقه کما یدرکه الموت؛ اگر بنیآدم از رزقش فرار کند، همانطور که از مرگ فرار میکند، همانطور که مرگ او را میگیرد، روزی هم او را درک میکند».

پس ای عزیزان! همّ و غمتان را برای جای دیگر بگذارید؛ نه برای رزق و روزی.

تهیه و تنظیم: علیاکبر بخشی


خروج