اندیشههای مهدوی امام خمینـی(قد)
همانطور که پیامبر(ص) بهحسب واقع، حاکم بر جمیع موجودات است، حضرت مهدی(ع) نیز حاکم بر جمیع موجودات است. آن، خاتم رسل است و این، خاتم ولایت. آن، خاتم ولایت کلی بالاصالة است و این، خاتم ولایت کلی بهتبعیت است.
این نوشتار تلاشی در بازگوکردن اندیشههای مهدوی امام خمینی(قد) در سخنرانیها و بیانات ایشان است که بخشی از آن را در ادامه میخوانیم.
با سلام و درود به پیشگاه مقدس مولود نیمه شعبان و آخرین ذخیره امامت، حضرت بقیّةالله- ارواحنا فداه- و یگانه دادگستر ابدی و بزرگ پرچمدار رهایی انسان از قیود ظلم و ستم استکبار. سلام بر او و سلام بر منتظران واقعی او. سلام بر غیبت و ظهور او و سلام بر آنان که ظهورش را با حقیقت درک میکنند و از جام هدایت و معرفت او لبریز میشوند.1 -2
1. بقیّةالله؛ انسان کامل
می گویند: «والعصر ان الانسان لفی خسر». عصر، انسان کامل است، امام زمان(عج) است؛ یعنی عصاره همه موجودات. قسم به عصاره همه موجودات؛ یعنی قسم به انسان کامل.3
عصر، هم محتمل است که در این زمان حضرت مهدی(عج) باشد یا انسان کامل باشد که مصداق بزرگش رسول اکرم(ص) و ائمه هدی(ع) و در عصر ما حضرت مهدی(عج) است. قسم به عصاره موجودات عصر، فشرده موجودات، آنکه فشرده همه عوالم است. یک نسخه است؛ نسخه تمام عالم. همه عالم در این موجود، در این انسان کامل عصاره شده است و خدا به این عصاره قسم میخورد.4
حضرت مهدی(عج)، ابعاد مختلفه دارد که آنچه که برای بشر واقع شده است، بعض ابعاد اوست.5
پیغمبر(ص) میخواست، همه مردم را علیبن ابیطالب(ع) کند؛ ولی نمیشد و اگر بعثت، هیچ ثمرهای نداشت، الاّ وجود علیبن ابیطالب(ع) و وجود امام زمان(عج)، این هم توفیق بسیار بزرگی بود. اگر خدای تبارک و تعالی، پیغمبر را مبعوث میکرد برای ساختن یکچنین انسانهای کامل، سزاوار بود؛ لکن آنها میخواستند که همه، آنطوری بشوند؛ آن توفیق حاصل نشد.6
ماه شعبان، شب نیمه شعبان دارد که تالی لیلةالقدر است. ماه رمضان، مبارک است، برای اینکه لیلةالقدر دارد و ماه شعبان، مبارک است برای اینکه نیمه شعبان دارد. ماه رمضان مبارک است، برای اینکه نزول وحی در او شده است یا بهعبارت دیگر، معنویت رسولخدا(ص) وحی را نازل کرده است و ماه شعبان معظم است برای اینکه ماه ادامه همان معنویات ماه رمضان است. این ماه مبارک رمضان، جلوه لیلةالقدر است که تمام حقایق و معانی در او جمع است و ماه شعبان، ماه امامان است که ادامه همان است. در ماه مبارک رمضان، مقام رسول اکرم(ص) به ولایت کلی الهی بالاصاله، تمام برکات را در این جهان بسط داده است و ماه شعبان که ماه امامان است، بهبرکت ولایت مطلقه، بهتبع رسولالله(ص) همان معانی را ادامه میدهد...
همانطوری که رسول اکرم(ص) بهحسب واقع، حاکم بر جمیع موجودات است، حضرت مهدی(ع) نیز، همانطور حاکم بر جمیع موجودات است. آن، خاتم رسل است و این، خاتم ولایت. آن، خاتم ولایت کلی بالاصاله است و این، خاتم ولایت کلی بهتبعیت است.7
ماه مبارک رمضان که ماهی مبارک است، ممکن است برای این باشد که ماهی است که ولیّ اعظم، یعنی رسول خدا(ص) واصل شده و بعد از وصول، ملائکه و قرآن را نازل کرده است. به قدرت او، ملائکه نازل میشوند. به قدرت ولیّاعظم(ص) است که قرآن نازل میشود و ملائک نازل میشوند. ولیّاعظم، به حقیقت قرآن میرسد در ماه مبارک و شب قدر و پس از رسیدن، متنزّل میکند بهوسیله ملائکه - که همه تابع او هستند- قرآن شریف را تا بهحدی که برای مردم بگوید. قرآن در حد ما نیست، در حد بشر نیست. قرآن، سرّی است بین حق و ولیّالله اعظم که رسولخدا(ص) است و بهتبع او نازل میشود تا میرسد به این جایی که بهصورت حروف و کتاب در میآید که ما هم از آن استفاده ناقص میکنیم و اگر سرّ «لیلةالقدر» و سرّ «نزول ملائکه» در شبهای قدر- که الآن هم برای ولیّالله اعظم حضرت صاحب(عج) این معنا امتداد دارد - سرّ اینها را ما بدانیم، همه مشکلات ما آسان میشود.8
...ذوات مطهره معصومین(ع) از رسولخدا(ص) تا حجت عصر(عج) که مفاتیح وجود و مخازن کبریا و معادن حکمت و وحی و اصول معارف و عوارف و صاحبان مقام جمع و تفصیلاند.9
من خیلی ناراحت میشوم از اینکه مثلاً امام عصر(عج) را میگویند: سلطان السلاطین؛ خلیفةالله است.10
مقام مقدس ولیّالله الاعظم و بقیةالله فی ارضه ارواحنا لِمَقدَمِهِ الفداء که واسطه فیض و عنایات حقتعالی است.11
از پیغمبر گرفته تا امام عصر(ع) همه از گناه میترسیدند. گناه آنها غیر اینی است که من و شما داریم. آنها یک عظمتی را ادراک میکردند که توجه به کثرت، از گناهان کبیره است پیش آنها.12
2. عرضه اعمال بر امام زمان(عج)
تمام ذرات کارهای ما تحت نظر خدای تبارک و تعالی است و نامه اعمال ما بهحسب روایات، به امام وقت عرضه میشود. امام زمان(عج) مراقب ما هستند.13
توجه داشته باشید که در کارهایتان جوری نباشد که وقتی بر امام زمان(عج) عرضه شد، خدای نخواسته، آزرده بشوند و پیش ملائکةالله یک قدری سرافکنده بشوند که اینها شیعههای من هستند. اینها دوستان من هستند و برخلاف مقاصد خدا عمل کردند. رئیس یک قوم اگر قومش خلاف بکند، آن رئیس منفعل میشود.14
طوری باشد که نامهها وقتی عرضه میشود، ایشان را متأثر نکند.15
خلاف ما برای امام زمان(عج) سرشکستگی دارد. دفاتر را وقتی بردند خدمت ایشان و ایشان دید شیعههای او خوب، ما شیعه او هستیم، شیعه او دارد این کار را میکند، امام زمان(ع) سرشکسته میشود. بیدار بشوید که مسئله خطرناک است و خطر هم خطر شخص نیست، خطر ملت نیست، خطر اسلام است.16
قبل از اینکه این نامه اعمال ما به پیشگاه خدا و قبل از آن به پیشگاه امام زمان(عج) برسد، خودمان باید نظر کنیم به این نامه اعمالمان.17
وقتی نامههای ما را بردند پیش امام زمان(ع) در روایات است که هر هفته میبرند؛ هفتهای دو دفعه. وقتی که میبرند، اعمال ما جوری باشد که نمایش از این بدهد که ما تابعیم. ما آنطور نیست که خودسر بخواهیم یک کاری را انجام بدهیم.18
اگر یک وقت، نامه عمل یک روحانی را بردند و به امام زمان(عج) دادند و آن ملائکةاللّهی که بردند و نامه را دادند، بگویند: این هم روحانی شما، اینها پاسداران اسلام شماهستند؟ و امام زمان(عج) خجالت بکشد، نعوذ بالله. او علاقه دارد به شما. شما ببینید اگر این آقا، خودشان خیلی منزه هستند، از پسرشان یک چیزی صادر بشود، خودشان سرافکنده میشوند. اگر از خادمشان یک چیزی صادر بشود، خودشان سرافکنده میشوند. ما همه خادم هستیم. از ما توقع هست. از شما توقع هست. 19
من خوف دارم که کاری بکنیم که امام زمان(عج) پیش خدا شرمنده بشود. اینها شیعه تو هستند، این کار را میکنند! نکند یکوقت خدای نخواسته، یک کاری از ماها صادر بشود که وقتی نوشته برود، نوشتههای ملائکةاللهی که مراقب ما هستند، رقیب هستند، هر انسانی، رقیب دارد و مراقبت میشود. ذرههایی که بر قلبهای شما میگذرد، رقیب دارد. چشم ما رقیب دارد. گوش ما رقیب دارد. زبان ما رقیب دارد. قلب ما رقیب دارد. کسانی که مراقبت میکنند اینها را، نکند که خدای نخواسته از من و شما و سایر دوستان امام زمان(عج) یک وقت، چیزی صادر بشود که موجب افسردگی امام زمان(عج) باشد. مراقبت کنید از خودتان، پاسداری کنید از خودتان.20
3. کسب رضایت حضرت بقیةالله(عج)
رهبر همه شما و همه ما، وجود مبارک بقیةالله(عج) است و باید ماها و شماها طوری رفتار کنیم که رضایت آن بزرگوار را که رضایت خداست، به دست بیاوریم.21
من امیدوارم که همه خواهرها و برادرها و همه قشرهای این ملت و همه ما، از خدمتگزاران به اسلام و ولیّعصر(عج) باشیم. ما در یک مملکتی هستیم که مملکت ولیّعصر(ع) است و وظیفه آنهایی که در مملکت ولیّعصر(ع) زندگی میکنند، یک وظیفه سنگین است. نمیتوانیم ما لفظاً بگوییم ما در زیر پرچم ولیّعصر(ع) هستیم و عملاً توی آن مسیر نباشیم؛ چنانچه نمیتوانیم بگوییم که ما، جمهوری اسلامی داریم و عملاً آنطور نباشیم، اسلامی نباشیم.22
4. انتظار یعنی مقابله با ظلم
در بعضی روایات که من حالا نمیدانم صحت و سقمش را، هست که یکی از چیزهای مستحب این است که مؤمنین در حال انتظار، اسلحه هم داشته باشند. اسلحه مهیّا، نه اینکه اسلحه را بگذارند کنار و بنشینند منتظر. اسلحه داشته باشند برای اینکه با ظلم مقابله کنند، با جور مقابله کنند. تکلیف است. نهی از منکر است. به همه ما تکلیف است که باید مقابله کنیم با این دستگاههای ظالم؛ خصوصاً دستگاههایی که با اساس مخالفند.23
ما منتظران مقدم مبارکش، مکلف هستیم تا با تمام توان کوشش کنیم تا قانون عدل الهی را در این کشور ولیّعصر(ع) حاکم کنیم و از تفرقه و نفاق و دغلبازی بپرهیزیم و رضای خداوند متعال را در نظر بگیریم.24
امیدوارم که ما همه جزء هیأت قائمیه باشیم و همه به آن وظایفی که اسلام و قرآن، تحت لوای حضرت صاحب(ع) برای ما تعیین فرمودهاند، عمل کنیم و صورتها را محتوای واقعی به آن بدهیم و الفاظ را معانی حقیقی.
شاید این وصفی که برای حضرت صاحب(ع) ذکر شده است، دنبال همین آیه شریفه که میفرماید: [قل اِنّما اَعِظُکُم بِواحِدة أنتَقوموا لِلّه مثنی و فرادی[، دنبال همین معنا باشد که همه باید قیام بکنیم. قیام واحد که بالاترین قیام، همان قیام آن شخص واحد است و همه قیامها باید دنبال آن قیام باشد و قیام للّه باشد. خدای تبارک و تعالی میفرماید: [قل انّما اعظکم بواحدة[؛ به امت بگو که فقط من یک موعظه دارم به شما و آن موعظه این است که قیام کنید و قیام لِلّه باشد. قیام لِلّه کنید؛ البته آنحضرت قیام لِلّه میفرمایند و آن لِلّهی که و آن خلوصی که برای ایشان هست، برای دیگران نیست؛ لکن شیعههای بزرگوار آنحضرت هم باید پیروی از او بکنند در این که قیام کنند لِلّه، برای خدا.25
امید آن است که مسلمانان و مستضعفان جهان بپاخیزند و داد خود را از مستکبران بگیرند و مقدّمات فرج آلمحمد(ص) را فراهم نمایند.26
انشاءالله، اسلام را به آنطور که هست، در این مملکت پیاده کنیم و مسلمین جهان نیز اسلام را در ممالک خودشان پیاده کنند و دنیا، دنیای اسلام باشد و زور و ظلم و جور از دنیا برطرف بشود و مقدّمه باشد برای ظهور ولیّعصر ارواحنا له الفداء.27
این چیزی که ما در این وقت، در این عصر وظیفه داریم. این مهم است. همه انتظار داریم وجود مبارک ایشان را؛ لکن با انتظار تنها نمیشود؛ بلکه با وضعی که بسیاری دارند، انتظار نیست.28
فراهمکردن اسباب این است که کار را نزدیک بکنیم. کار را همچو بکنیم که مهیّا بشود عالم، برای آمدن حضرت(ع).29
منبع: مجله انتظار موعود
..............................................
پی نوشتها
1 .با سپاس از مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(قد) که امکان استفاده از موارد تلخیصشده سخنان و آثار امام راحل را فراهم آوردند.
2. صحیفه نور، ج 21، ص 107.
3. همان، ج 7، ص 225.
4. همان، ج 12، صص 171 - 170.
5. همان، ج 20، ص 83.
6. همان، ج 12، ص 171.
7. صحیفه امام، ج 20، ص 249.
8. صحیفه نور، ج 19، صص 172 - 171.
9. آدابالصلوة، صص 204 - 203.
10. صحیفه نور، ج 8، ص 149.
11. همان، ج 17، ص 199.
12. همان، ج 20، ص 87.
13. همان، ج 18، صص 17 - 18.
14. همان، ج 12، ص 128.
15. همان، ج 12، ص 224.
16. همان، ج 8، ص 14.
17. همان، ج 1، ص 33.
18. همان، ج 8، ص 149.
19. همان، ج 7، صص 253 - 252.
20. همان، ج 7، ص 267.
21. همان، ج 14، ص 94.
22. همان، ج 8، ص 61.
23. همان، ج 9، ص 101.
24. همان، ج 15، ص 22.
25. همان، ج 7، ص 36.
26. همان، ج 19، ص 5.
27. همان، ج 15، ص 170.
28. همان، ج 19، ص 154.
29. همان، ج 20، ص 199.
با سلام و درود به پیشگاه مقدس مولود نیمه شعبان و آخرین ذخیره امامت، حضرت بقیّةالله- ارواحنا فداه- و یگانه دادگستر ابدی و بزرگ پرچمدار رهایی انسان از قیود ظلم و ستم استکبار. سلام بر او و سلام بر منتظران واقعی او. سلام بر غیبت و ظهور او و سلام بر آنان که ظهورش را با حقیقت درک میکنند و از جام هدایت و معرفت او لبریز میشوند.1 -2
1. بقیّةالله؛ انسان کاملمی گویند: «والعصر ان الانسان لفی خسر». عصر، انسان کامل است، امام زمان(عج) است؛ یعنی عصاره همه موجودات. قسم به عصاره همه موجودات؛ یعنی قسم به انسان کامل.3
عصر، هم محتمل است که در این زمان حضرت مهدی(عج) باشد یا انسان کامل باشد که مصداق بزرگش رسول اکرم(ص) و ائمه هدی(ع) و در عصر ما حضرت مهدی(عج) است. قسم به عصاره موجودات عصر، فشرده موجودات، آنکه فشرده همه عوالم است. یک نسخه است؛ نسخه تمام عالم. همه عالم در این موجود، در این انسان کامل عصاره شده است و خدا به این عصاره قسم میخورد.4
حضرت مهدی(عج)، ابعاد مختلفه دارد که آنچه که برای بشر واقع شده است، بعض ابعاد اوست.5
پیغمبر(ص) میخواست، همه مردم را علیبن ابیطالب(ع) کند؛ ولی نمیشد و اگر بعثت، هیچ ثمرهای نداشت، الاّ وجود علیبن ابیطالب(ع) و وجود امام زمان(عج)، این هم توفیق بسیار بزرگی بود. اگر خدای تبارک و تعالی، پیغمبر را مبعوث میکرد برای ساختن یکچنین انسانهای کامل، سزاوار بود؛ لکن آنها میخواستند که همه، آنطوری بشوند؛ آن توفیق حاصل نشد.6
ماه شعبان، شب نیمه شعبان دارد که تالی لیلةالقدر است. ماه رمضان، مبارک است، برای اینکه لیلةالقدر دارد و ماه شعبان، مبارک است برای اینکه نیمه شعبان دارد. ماه رمضان مبارک است، برای اینکه نزول وحی در او شده است یا بهعبارت دیگر، معنویت رسولخدا(ص) وحی را نازل کرده است و ماه شعبان معظم است برای اینکه ماه ادامه همان معنویات ماه رمضان است. این ماه مبارک رمضان، جلوه لیلةالقدر است که تمام حقایق و معانی در او جمع است و ماه شعبان، ماه امامان است که ادامه همان است. در ماه مبارک رمضان، مقام رسول اکرم(ص) به ولایت کلی الهی بالاصاله، تمام برکات را در این جهان بسط داده است و ماه شعبان که ماه امامان است، بهبرکت ولایت مطلقه، بهتبع رسولالله(ص) همان معانی را ادامه میدهد...
همانطوری که رسول اکرم(ص) بهحسب واقع، حاکم بر جمیع موجودات است، حضرت مهدی(ع) نیز، همانطور حاکم بر جمیع موجودات است. آن، خاتم رسل است و این، خاتم ولایت. آن، خاتم ولایت کلی بالاصاله است و این، خاتم ولایت کلی بهتبعیت است.7
ماه مبارک رمضان که ماهی مبارک است، ممکن است برای این باشد که ماهی است که ولیّ اعظم، یعنی رسول خدا(ص) واصل شده و بعد از وصول، ملائکه و قرآن را نازل کرده است. به قدرت او، ملائکه نازل میشوند. به قدرت ولیّاعظم(ص) است که قرآن نازل میشود و ملائک نازل میشوند. ولیّاعظم، به حقیقت قرآن میرسد در ماه مبارک و شب قدر و پس از رسیدن، متنزّل میکند بهوسیله ملائکه - که همه تابع او هستند- قرآن شریف را تا بهحدی که برای مردم بگوید. قرآن در حد ما نیست، در حد بشر نیست. قرآن، سرّی است بین حق و ولیّالله اعظم که رسولخدا(ص) است و بهتبع او نازل میشود تا میرسد به این جایی که بهصورت حروف و کتاب در میآید که ما هم از آن استفاده ناقص میکنیم و اگر سرّ «لیلةالقدر» و سرّ «نزول ملائکه» در شبهای قدر- که الآن هم برای ولیّالله اعظم حضرت صاحب(عج) این معنا امتداد دارد - سرّ اینها را ما بدانیم، همه مشکلات ما آسان میشود.8
...ذوات مطهره معصومین(ع) از رسولخدا(ص) تا حجت عصر(عج) که مفاتیح وجود و مخازن کبریا و معادن حکمت و وحی و اصول معارف و عوارف و صاحبان مقام جمع و تفصیلاند.9
من خیلی ناراحت میشوم از اینکه مثلاً امام عصر(عج) را میگویند: سلطان السلاطین؛ خلیفةالله است.10
مقام مقدس ولیّالله الاعظم و بقیةالله فی ارضه ارواحنا لِمَقدَمِهِ الفداء که واسطه فیض و عنایات حقتعالی است.11
از پیغمبر گرفته تا امام عصر(ع) همه از گناه میترسیدند. گناه آنها غیر اینی است که من و شما داریم. آنها یک عظمتی را ادراک میکردند که توجه به کثرت، از گناهان کبیره است پیش آنها.12
2. عرضه اعمال بر امام زمان(عج)تمام ذرات کارهای ما تحت نظر خدای تبارک و تعالی است و نامه اعمال ما بهحسب روایات، به امام وقت عرضه میشود. امام زمان(عج) مراقب ما هستند.13
توجه داشته باشید که در کارهایتان جوری نباشد که وقتی بر امام زمان(عج) عرضه شد، خدای نخواسته، آزرده بشوند و پیش ملائکةالله یک قدری سرافکنده بشوند که اینها شیعههای من هستند. اینها دوستان من هستند و برخلاف مقاصد خدا عمل کردند. رئیس یک قوم اگر قومش خلاف بکند، آن رئیس منفعل میشود.14
طوری باشد که نامهها وقتی عرضه میشود، ایشان را متأثر نکند.15
خلاف ما برای امام زمان(عج) سرشکستگی دارد. دفاتر را وقتی بردند خدمت ایشان و ایشان دید شیعههای او خوب، ما شیعه او هستیم، شیعه او دارد این کار را میکند، امام زمان(ع) سرشکسته میشود. بیدار بشوید که مسئله خطرناک است و خطر هم خطر شخص نیست، خطر ملت نیست، خطر اسلام است.16
قبل از اینکه این نامه اعمال ما به پیشگاه خدا و قبل از آن به پیشگاه امام زمان(عج) برسد، خودمان باید نظر کنیم به این نامه اعمالمان.17
وقتی نامههای ما را بردند پیش امام زمان(ع) در روایات است که هر هفته میبرند؛ هفتهای دو دفعه. وقتی که میبرند، اعمال ما جوری باشد که نمایش از این بدهد که ما تابعیم. ما آنطور نیست که خودسر بخواهیم یک کاری را انجام بدهیم.18
اگر یک وقت، نامه عمل یک روحانی را بردند و به امام زمان(عج) دادند و آن ملائکةاللّهی که بردند و نامه را دادند، بگویند: این هم روحانی شما، اینها پاسداران اسلام شماهستند؟ و امام زمان(عج) خجالت بکشد، نعوذ بالله. او علاقه دارد به شما. شما ببینید اگر این آقا، خودشان خیلی منزه هستند، از پسرشان یک چیزی صادر بشود، خودشان سرافکنده میشوند. اگر از خادمشان یک چیزی صادر بشود، خودشان سرافکنده میشوند. ما همه خادم هستیم. از ما توقع هست. از شما توقع هست. 19
من خوف دارم که کاری بکنیم که امام زمان(عج) پیش خدا شرمنده بشود. اینها شیعه تو هستند، این کار را میکنند! نکند یکوقت خدای نخواسته، یک کاری از ماها صادر بشود که وقتی نوشته برود، نوشتههای ملائکةاللهی که مراقب ما هستند، رقیب هستند، هر انسانی، رقیب دارد و مراقبت میشود. ذرههایی که بر قلبهای شما میگذرد، رقیب دارد. چشم ما رقیب دارد. گوش ما رقیب دارد. زبان ما رقیب دارد. قلب ما رقیب دارد. کسانی که مراقبت میکنند اینها را، نکند که خدای نخواسته از من و شما و سایر دوستان امام زمان(عج) یک وقت، چیزی صادر بشود که موجب افسردگی امام زمان(عج) باشد. مراقبت کنید از خودتان، پاسداری کنید از خودتان.20
3. کسب رضایت حضرت بقیةالله(عج)رهبر همه شما و همه ما، وجود مبارک بقیةالله(عج) است و باید ماها و شماها طوری رفتار کنیم که رضایت آن بزرگوار را که رضایت خداست، به دست بیاوریم.21
من امیدوارم که همه خواهرها و برادرها و همه قشرهای این ملت و همه ما، از خدمتگزاران به اسلام و ولیّعصر(عج) باشیم. ما در یک مملکتی هستیم که مملکت ولیّعصر(ع) است و وظیفه آنهایی که در مملکت ولیّعصر(ع) زندگی میکنند، یک وظیفه سنگین است. نمیتوانیم ما لفظاً بگوییم ما در زیر پرچم ولیّعصر(ع) هستیم و عملاً توی آن مسیر نباشیم؛ چنانچه نمیتوانیم بگوییم که ما، جمهوری اسلامی داریم و عملاً آنطور نباشیم، اسلامی نباشیم.22
4. انتظار یعنی مقابله با ظلمدر بعضی روایات که من حالا نمیدانم صحت و سقمش را، هست که یکی از چیزهای مستحب این است که مؤمنین در حال انتظار، اسلحه هم داشته باشند. اسلحه مهیّا، نه اینکه اسلحه را بگذارند کنار و بنشینند منتظر. اسلحه داشته باشند برای اینکه با ظلم مقابله کنند، با جور مقابله کنند. تکلیف است. نهی از منکر است. به همه ما تکلیف است که باید مقابله کنیم با این دستگاههای ظالم؛ خصوصاً دستگاههایی که با اساس مخالفند.23
ما منتظران مقدم مبارکش، مکلف هستیم تا با تمام توان کوشش کنیم تا قانون عدل الهی را در این کشور ولیّعصر(ع) حاکم کنیم و از تفرقه و نفاق و دغلبازی بپرهیزیم و رضای خداوند متعال را در نظر بگیریم.24
امیدوارم که ما همه جزء هیأت قائمیه باشیم و همه به آن وظایفی که اسلام و قرآن، تحت لوای حضرت صاحب(ع) برای ما تعیین فرمودهاند، عمل کنیم و صورتها را محتوای واقعی به آن بدهیم و الفاظ را معانی حقیقی.
شاید این وصفی که برای حضرت صاحب(ع) ذکر شده است، دنبال همین آیه شریفه که میفرماید: [قل اِنّما اَعِظُکُم بِواحِدة أنتَقوموا لِلّه مثنی و فرادی[، دنبال همین معنا باشد که همه باید قیام بکنیم. قیام واحد که بالاترین قیام، همان قیام آن شخص واحد است و همه قیامها باید دنبال آن قیام باشد و قیام للّه باشد. خدای تبارک و تعالی میفرماید: [قل انّما اعظکم بواحدة[؛ به امت بگو که فقط من یک موعظه دارم به شما و آن موعظه این است که قیام کنید و قیام لِلّه باشد. قیام لِلّه کنید؛ البته آنحضرت قیام لِلّه میفرمایند و آن لِلّهی که و آن خلوصی که برای ایشان هست، برای دیگران نیست؛ لکن شیعههای بزرگوار آنحضرت هم باید پیروی از او بکنند در این که قیام کنند لِلّه، برای خدا.25
امید آن است که مسلمانان و مستضعفان جهان بپاخیزند و داد خود را از مستکبران بگیرند و مقدّمات فرج آلمحمد(ص) را فراهم نمایند.26
انشاءالله، اسلام را به آنطور که هست، در این مملکت پیاده کنیم و مسلمین جهان نیز اسلام را در ممالک خودشان پیاده کنند و دنیا، دنیای اسلام باشد و زور و ظلم و جور از دنیا برطرف بشود و مقدّمه باشد برای ظهور ولیّعصر ارواحنا له الفداء.27
این چیزی که ما در این وقت، در این عصر وظیفه داریم. این مهم است. همه انتظار داریم وجود مبارک ایشان را؛ لکن با انتظار تنها نمیشود؛ بلکه با وضعی که بسیاری دارند، انتظار نیست.28
فراهمکردن اسباب این است که کار را نزدیک بکنیم. کار را همچو بکنیم که مهیّا بشود عالم، برای آمدن حضرت(ع).29
منبع: مجله انتظار موعود
..............................................
پی نوشتها1 .با سپاس از مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(قد) که امکان استفاده از موارد تلخیصشده سخنان و آثار امام راحل را فراهم آوردند.
2. صحیفه نور، ج 21، ص 107.
3. همان، ج 7، ص 225.
4. همان، ج 12، صص 171 - 170.
5. همان، ج 20، ص 83.
6. همان، ج 12، ص 171.
7. صحیفه امام، ج 20، ص 249.
8. صحیفه نور، ج 19، صص 172 - 171.
9. آدابالصلوة، صص 204 - 203.
10. صحیفه نور، ج 8، ص 149.
11. همان، ج 17، ص 199.
12. همان، ج 20، ص 87.
13. همان، ج 18، صص 17 - 18.
14. همان، ج 12، ص 128.
15. همان، ج 12، ص 224.
16. همان، ج 8، ص 14.
17. همان، ج 1، ص 33.
18. همان، ج 8، ص 149.
19. همان، ج 7، صص 253 - 252.
20. همان، ج 7، ص 267.
21. همان، ج 14، ص 94.
22. همان، ج 8، ص 61.
23. همان، ج 9، ص 101.
24. همان، ج 15، ص 22.
25. همان، ج 7، ص 36.
26. همان، ج 19، ص 5.
27. همان، ج 15، ص 170.
28. همان، ج 19، ص 154.
29. همان، ج 20، ص 199.