مسجد بادشاهى لاهور؛ بزرگترين مركز جذب گردشگر در پاكستان
مسجد بادشاهى كه در سال1673ميلادى توسط »اورانگزب«، پادشاه مغول در لاهور پاكستان ساختهشده و همه شكوه و زيبايى دوره مغول را در خود دارد، بهعنوان نقطه تحولى در تاريخ و مركزى براى جذب گردشگر شناخته شده است.
به گزارش خبرگزارى قرآنى ايران )ايكنا( به نقل از"memaran"، بادشاهى، دومين مسجد بزرگ پاكستان، بعد از مسجد فيصل، در اسلامآباد است؛ معمارى و طراحى اين مسجد داراى توازن و هماهنگى نزديك به مسجد جاما در دهلى هند است كه در سال 1648 توسط پدر اورانگزب و پيش از او، امپراتور» شاه جهان« ساختهشدهاست.
ساخت اين مسجد حدود 2سال بهطول انجاميد؛ ورودى اصلى مسجد كه در مقابل قلعه اصلى لاهور قراردارد و به عالمگير مشهور است، بعدها به ساختمان مسجد افزوده شد.
از سال 1852 به بعد بخشهايى از اين بنا مرمتشد؛ از سال 1939 تا 1960 ميلادى مرمت وسيعى صورتگرفت و هزينهاى در حدود 4.8 ميليون روپيه دربرداشت كه بدينترتيب مسجد به شكل و حالت اوليه آن بازگشت.
در سال 2000 ميلادى ايوان اصلى آن با سنگ مرمر آراستهشد كه ظاهرى باشكوه به آن بخشيده است.
در تزئينات داخلى آن از گچكارىهاى زيبا، تزئينات و نقش و نگارهاى اسليمى و منبتكارى و نقاشى روى ديوار استفاده شده است؛ نماى خارجى نيز با كمك سنگهاى حكاكى شده، تزئين شده است.
ديوارهاى مسجد بادشاهى از آجرهاى كورهاى پخته شده و ساروج است كه روكشى از سنگشنى قرمز دارد و پايه ستونها از سنگهاى مرمر رنگارنگ هستند؛ كف اصلى حياط با آجرهاى كورهاى پختهشده، پوشيده شده بود كه در مرمتى كه طى سالهاى 60-1939 ميلادى انجامگرفت با سنگهاى شنى قرمز جايگزينشد.
شبستان مسجد به وسيله طاقنماهاى تزئين شده به 7 قسمت تقسيم شده است؛ بيرون از اين 7 قسمت 3 جفت گنبد از سنگ مرمر است كه داراى قوسى است كه در نوع خود بىنظير است.
كف اصلى در اتاق مربوط به خواندن نماز و دعا با آجرها و سنگهاى مرمرين بهشكل منظمى پوشاندهشدهاست.
در اين مسجد تنها دو كتيبه وجود دارد: يكى بر روى دروازه ورودى و ديگرى در شبستان زير ايوان اصلى.
منابع:
www.orientalarchitecture.com -1
www.gallery.fabhatti.jp -2
www.wikipedia.org -3
ساخت اين مسجد حدود 2سال بهطول انجاميد؛ ورودى اصلى مسجد كه در مقابل قلعه اصلى لاهور قراردارد و به عالمگير مشهور است، بعدها به ساختمان مسجد افزوده شد.
از سال 1852 به بعد بخشهايى از اين بنا مرمتشد؛ از سال 1939 تا 1960 ميلادى مرمت وسيعى صورتگرفت و هزينهاى در حدود 4.8 ميليون روپيه دربرداشت كه بدينترتيب مسجد به شكل و حالت اوليه آن بازگشت.
در سال 2000 ميلادى ايوان اصلى آن با سنگ مرمر آراستهشد كه ظاهرى باشكوه به آن بخشيده است.
در تزئينات داخلى آن از گچكارىهاى زيبا، تزئينات و نقش و نگارهاى اسليمى و منبتكارى و نقاشى روى ديوار استفاده شده است؛ نماى خارجى نيز با كمك سنگهاى حكاكى شده، تزئين شده است.
ديوارهاى مسجد بادشاهى از آجرهاى كورهاى پخته شده و ساروج است كه روكشى از سنگشنى قرمز دارد و پايه ستونها از سنگهاى مرمر رنگارنگ هستند؛ كف اصلى حياط با آجرهاى كورهاى پختهشده، پوشيده شده بود كه در مرمتى كه طى سالهاى 60-1939 ميلادى انجامگرفت با سنگهاى شنى قرمز جايگزينشد.
شبستان مسجد به وسيله طاقنماهاى تزئين شده به 7 قسمت تقسيم شده است؛ بيرون از اين 7 قسمت 3 جفت گنبد از سنگ مرمر است كه داراى قوسى است كه در نوع خود بىنظير است.
كف اصلى در اتاق مربوط به خواندن نماز و دعا با آجرها و سنگهاى مرمرين بهشكل منظمى پوشاندهشدهاست.
در اين مسجد تنها دو كتيبه وجود دارد: يكى بر روى دروازه ورودى و ديگرى در شبستان زير ايوان اصلى.
منابع:
www.orientalarchitecture.com -1
www.gallery.fabhatti.jp -2
www.wikipedia.org -3