printlogo


printlogo


در مدرسه علميه معصوميه برگزار شد
نشست »استعداديابى در تحصيلات حوزه«
دومين نشست از سلسله نشست‌هاى »هويت صنفى طلبه« با عنوان »استعداديابى در تحصيلات حوزه«، به همت نهاد سرپرستى طلاب مدرسه علميه معصوميه قم، در سالن همايش‌هاى اين مدرسه برگزار شد.

به گزارش مركز خبر حوزه حجة‌‌الاسلام عالم زاده نورى در اين نشست گفت: جوان، استعداد انجام هر كارى و موفقيت در هر رشته‌اى را دارد و بايد توانايى‌هاى علمى و مهارتى لازم را در عرض هم دنبال و در حد نصاب كسب نمايد، اما توانايى‌هاى متفرقه و اطلاعات عمومى فراوان و مهارت ويژه نيز لازم است. مؤلف كتاب »لباس روحانيت، بايدها و نبايدها« خاطر نشان ساخت: براى تشخيص استعداد، هر شخص بايد آينده خود را به خوبى مجسم كند، خود را در موقعيت‌هاى عينى مختلف به تصوير كشد و روحيات، حساسيت‌ها و آرمان‌هاى خود را در هر يك از آن موقعيت‌ها، محك زند و به شخصيت‌هايى كه در آن نقش‌ها هستند و نوع فعاليت‌ها و ساعات زندگى آن‌ها توجه كند و برنامه كارى روزانه آن‌ها را از نزديك مرور كند.
حجة‌‌الاسلام عالم زاده نورى اضافه كرد: هر فردى بايد خود را در ظرف زمانى 10 سال بعد، جايگزين بزرگان نمايد و خود‌شناسى خود را افزايش دهد. براى اين منظور مى‌توان از معاشرت با چهره‌هاى موفق واقعى، بهره گرفت. مطالعه سرگذشت بزرگان علم و عمل و دقت در نظام فعاليت‌هاى روزمره آنان نيز در اين زمينه، بسيار مفيد است. اين پژوهشگر حوزوى در ادامه اظهار داشت: علاقه، با استعداد رابطه مستقيم دارد؛ يعنى علاقه، نشان استعداد است و اگر انسان، علاقه خود را دنبال كند، چيزى را كه با وجودش سنخيت دارد،  دنبال خواهد كرد، زيرا مطابق سليقه ديگران رفتار كردن، ممكن است به بى‌خاصيتى و كم‌ثمرگى بينجامد. وى افزود: تشخيص استعداد، از مقوله خودشناسى است و براى آن‌كه درباره خود به داورى برسيم، لازم است رفتارهاى گذشته خود را به ياد آوريم و فهرست مفصلى از آن تهيه كنيم؛ اين فهرست را در فرصت شايسته‌اى، بارها و بارها بررسى، تجزيه و تحليل نماييم، تا با تحليل رفتارها و احساسات خود، مختصات شخصيتى خود را به دست آوريم. اين پژوهشگر حوزوى ادامه داد:استفاده از نظر ديگران در اين زمينه، بسيار مفيد است، زيرا شنيدن ويژگى‌هاى خود از زبان ديگران، دقت‌هاى تازه و دستا~وردهاى شيرينى را براى ما ايجاد مى‌كند.
وى در پايان خاطرنشان ساخت: پس از رسيدن به يك پاسخ اطمينان‌بخش، تلاش كنيم كه خودمان باشيم؛ يعنى مطابق ذائقه و علاقه فطرى عمل كنيم و آمادگى ذاتى خود را فعال كنيم و بى‌جهت و با تكلّف، اداى ديگران را در نياوريم و حسرت نعمت ديگران را نخوريم، زيرا خداى متعال، انسان‌ها را به گونه‌هاى مختلف و براى مأموريت‌هاى متفاوت آفريده است و از هر كس، متناسب با نعمتى كه ارزانى‌اش ساخته، مسئوليت خواسته است.