مشام جان‌مان، رایحه رمضان را حس می‌کند،
دل‌های مشتاق«ضیافةالله»، بی‌تاب بهار قرآن و دعا و بندگی است،
با دل‌های بی‌قرار و امیدوار،
به استقبال «ماه خدا» می‌رویم.
با چشم‌های امیدوار به رحمت پروردگار،
با دست‌های پرنیاز به درگاه خدا،
با پاهای مصمّم برای رفتن به مساجد، با نیّتی برای حضور در نمازهای جماعت،
با گوش‌های آشنابا«ربّنا»های دم افطار،
با مشام آشنا با عطر تلاوت قرآن،
با چشمی که از گناه، فروبسته می‎‌شود
با قلبی که با نبض تواشیح می‌تپد،
با شوق «لیلةالقدر»و«شب‌های احیا» و قرآن برسرگرفتن و اشگ توسّل، هم‌نوا با «جوشن کبیر» و ترنّم دل‌نشین «الغوث، الغوث خلّصنا من النار»، با زمزمه دعای «افتتاح»،
همدل با «ابوحمزه ثمالی»،
با اشگ عزا در سوگ شهید محراب و مولای خوبی‌ها.
آری، رمضان می‌رسد!
هلال رمضان، «افتتاحیه» این همایش عرشی است و هلال شوّال، «اختتامیه»  این جشنواره قدسی!
باشد که به‌توفیق الهی، در فاصله این افتتاحیه و اختتامیه، امتیاز«قبولی» را  کسب کنیم و «جام رضا» را دریافت کنیم.
آمین!