به گزارش مركز خبر حوزه، در اين نشست حجةالاسلام ‌والمسلمين على‌اوسط باقرى، عضو هيئت علمى تفسير و علوم قرآنى مؤسسه امام خمينى قدس‌سره‌، با اشاره به محوريت مؤلفان و مفسران در تفسير قرآن اظهار داشت: احاطه به علوم ادبى، آگاهى نسبت به ظرايف آيات و اطلاعات جامع پيرامون علومى كه در قرآن مورد توجه مى‌باشد، به مفسرين كمك مى‌كند تا در تبيين و تفسير آيات قرآن موفقيت بيشترى داشته باشند. وى به اهداف اين نشست اشاره كرد و گفت: مهم‌ترين هدف از تشكيل اين نشست علمى، افزايش بصيرت، تبيين تأثير و اطلاع از پيش‌دانسته‌ها در ارتقاى علم، رشد، تعالى و ارائه تفسير علمى است. اين استاد حوزه و دانشگاه خاطرنشان كرد: لزوم داشتن اطلاعات پيشين راجع به موضوعات مطرح شده در قرآن و محوريت نقش‌هاى مثبت در پيش‌ دانسته‌ها، از ديگر اهداف اين نشست علمى است. وى به كاستى‌هاى برخى تفسير در عرصه‌هاى مختلف اشاره كرد و افزود: يكى از لغزشگاه‌هاى اصلى در برخى تفاسير اين است كه مفسر، دانسته‌هاى پيشين خود را اصل قرار دهد و آيات را معنا نمايد، حال آن‌كه هيچ دليل موجه و منطقى براى مقصود خود در دست نداشته باشد. حجة‌‌الاسلام باقرى گفت: مفسر بايد متوجه باشد كه محتواى تفسير، برخلاف آيه نباشد و تلاش كند حتى‌المقدور مبانى تفسير را معين نمايد. عضو هيئت علمى تفسير و علوم قرآنى مؤسسه امام خمينى قدس‌سره‌ اظهار داشت: نقش ابزارى در تفسير آيات، در اختيار نهادن مبانى تفسير، آگاهى مفسر نسبت به علم اصول و الفاظ آن، عدم توجه صرف به متن و تكيه بر قراين متن، از لوازم مهم در سلامت و صحت نگارش تفسير است كه بايد مدنظر مفسران قرار گيرد. حجة‌‌الاسلام على‌‌اوسط باقرى افزود: شناخت خوب و شناساندن فضاى سخن، مسئله‌سازى و گسترش زاويه ديد مخاطب، تبيين محتواى آيات و آشنايى همه‌جانبه با موضوعات آيات، از شاخصه‌هاى مهم در يك تفسير مطلوب است. وى در پايان تصريح كرد: مفسرانى كه اطلاعات تاريخى و فلسفى بيشترى دارند، مى‌توانند در تبيين و تفسير آيات قرآن، بيشتر از سايرين موفق مى‌باشند.