آیت الله العظمی سبحانی: مردم «امنیت» را به کشور بازگرداندند
حضرت آیتالله جعفر سبحانی از مراجع عظام تقلید در درس خارج خود با استناد به آیات قرآن کریم، فتنههای رخداده در جمهوری اسلامی را پدیدههایی زودگذر و بیثبات توصیف کرد.
تشبیه قرآنی فتنهها به «کف روی آب»
این مرجع تقلید با اشاره به آیه ۱۷ سوره رعد («أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَالَتْ أَوْدِیَةٌ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّیْلُ زَبَدًا رَّابِیًا ۚ وَمِمَّا یُوقِدُونَ عَلَیْهِ فِی النَّارِ ابْتِغَاءَ حِلْیَةٍ أَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهُ ۚ کَذَٰلِکَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ۚ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَیَذْهَبُ جُفَاءً ۖ وَأَمَّا مَا یَنفَعُ النَّاسَ فَیَمْکُثُ فِی الْأَرْضِ») بیان داشتند: همانگونه که در این آیه شریفه آمده، سیلابی که از آسمان نازل میشود، کفهایی را با خود برمیآورد. این کفها تنها ساعتی یا نهایتاً چند روزی خودنمایی میکنند، اما آبِ اصیل و ماندگار، در زمین باقی میماند و مردم مدتها از آن بهره میبرند.
فتنهها از نوژه تا امروز، نمونهای از «زَبَد»های تاریخساز
معظم له با تطبیق این تمثیل قرآنی بر وقایع گذشته و حاضر افزود: این فتنههایی که در جمهوری اسلامی یکی پس از دیگری رخ داده، همان «زَبَد»ها هستند. در اوایل انقلاب حوادثی مانند کودتای نوژه پیش آمد، پس از آن نیز فتنههای دیگری شکل گرفت و آنچه را که در دهه اخیر مشاهده کردید، همه از همین جنس هستند. اینها کفهایی هستند که سوار بر آب میشوند، اما تنها برای چند دقیقه، چند ساعت یا حداکثر چند روز نمود دارند و سپس نابود میشوند. حقایق اصیل و آنچه به نفع مردم است همانند آب گوارا، ماندگار و پایدار خواهد ماند.
امنیت موجود، نتیجه همبستگی و حضور آگاهانه مردم
حضرت آیتالله سبحانی، امنیت کنونی کشور را نتیجه همبستگی و حضور هوشمندانه مردم دانست و افزود: این امنیتی که امروز بر کشور حاکم است و ما در سایه آن به بحث و تبادل نظر میپردازیم، حاصل فداکاری ملتی است که در واقع امنیت را به کشور بازگرداندهاند.
تأکید بر وظیفه دولت در حمایت از خانوادههای شهدا و جبران خسارتها
این مرجع تقلید تصریح کرد: بر دولت است که پیش از هر کاری، به دیدار خانوادههای شهدای امنیت بشتابد و خسارتهای وارد شده به اموال و اماکن مذهبی مانند مساجد را هرچه سریعتر جبران و مرمت کند.
ایشان در پایان با بیان تکلیف حوزه و روحانیت گفت: ما نیز وظیفه داریم تا اگر کاری از دستمان برمیآید، به این خانوادههای معزز تقدیم کنیم.
